Toon Kerssemakers

‘Nachtmerrie’

Een paar nachten geleden werd ik plotseling wakker. Stijf van schrik, zwetend en met een bonkend hart. Een virus? Corona? Moest ik naar de teststraat? Gelukkig niet. Gewoon een nachtmerrie. En die verliep zo: Ik zat lekker te soezen in het zonnetje. Op mijn favoriete plekje aan het water bij speeltuin Staddijk. Opeens vroeg iemand of ik een laatste consumptie wilde want ze gingen sluiten.

“Wat is dit? Niks sluiten. Niks laatste consumptie. Dit is openbare grond”, antwoordde ik boos. Er werd gereageerd met een blik van: die is de weg kwijt. “Mijnheer, wist u dat dan niet? Tien jaar geleden, in 2040, is deze hele plek omgebouwd tot Grand Café Michi. De speeltuin is twee jaar eerder gesloten omdat hier nauwelijks kinderen meer wonen. In Dukenburg wonen nu vooral starters zonder kinderen en ouderen die vanuit heel Nijmegen hiernaar toe zijn gekomen. Speciaal voor hen zijn hier veel appartementen gebouwd.” Ik keek rond en zag tussen de bomen door nieuwe hoge appartementencomplexen en een paar luxe eengezinswoningen. Dit was dus Dukenburg 2050.

“Maar waar zijn de oorspronkelijke bewoners gebleven?”, vroeg ik aan de baas van het grand café. “Ach mijnheer”, kreeg ik als antwoord, “op het vroegere skaeve-huseterrein en verderop langs de A73 is een nieuwe wijk neergezet. Daar leven nu Dukenburgers die te weinig geld hadden om hier te kunnen blijven wonen. Dukenburg heeft een grote oppepper gekregen. Allemaal dankzij het bestemmingsplan uit 2021 en het lef om – dwars tegen allerlei regels in – iets bijzonders neer te zetten.”

Ik dacht ‘het zal wel’ en liep mistroostig naar dat nieuwe Dukenburg. De zon stond al laag. Het was donker tussen de hoge appartementencomplexen en het tochtte er gemeen. Verderop, bij Winkelcentrum Meijhorst, zag ik wat hippe winkels en alternatieve eethuisjes. Maar géén scholen, grasveldjes of bankjes. Wel een peuterspeelzaal voor kleinkinderen. Dat wel. Was dít nu het resultaat van die oppepper met lef?

Het was en bleef doodstil.

Totdat ergens met een harde klap een deur werd dichtgeslagen.

Ik schrok wakker. Het was een nachtmerrie…

Toon Kerssemakers

‘Nieuwe wijkaanpak: doorzettingsmacht’

Ooit was ik voor mijn werk op een chaotische fusiebijeenkomst. Iedere spreker eiste een betere samenwerking, maar niemand luisterde echt naar elkaar. Mijn baas reageerde daarop met het volgende verhaal: ‘Om te voorkomen dat verschillende soorten dieren op het land door elkaar lopen, heb je soms een hek met prikkeldraad nodig. Af en toe moet je zo’n hek verplaatsen. “Gewoon een paar paaltjes verzetten, zó gebeurd.” Vergeet het. Eén paaltje gaat nog wel. Maar met elk volgend paaltje komt het prikkeldraad steeds meer in een kluwen te zitten. Je verzuipt erin. Er is maar één oplossing voor dit probleem: een club mensen bij elkaar halen, de tijd nemen om met elkaar te overleggen over ieders taak en liefst niet alles tegelijk doen. Aan doordouwers heb je niets. Het draait om uitgekiend teamwerk.’ Ik moest hieraan denken toen ik een brief zag van het college van Burgemeester en Wethouders aan de gemeenteraad over de nieuwe wijkaanpak. In deze brief wordt de komst van wijkregisseurs aangekondigd met – jawel – doorzettingsmacht. Een soort bondscoach die met de vuist op tafel moet slaan. Prima toch? Dat is maar de vraag. Nergens blijkt dat wijkbewoners mee hebben kunnen denken. Over inspraakmogelijkheden wordt vaag gedaan. Uw vertegenwoordigers in de gemeenteraad zijn ook gepasseerd. Maar dankzij het CDA en VoorNijmegen.nu kunnen bewonersorganisaties op 3 november hun bezwaren duidelijk maken bij een gemeenteraadsvergadering.

Eén week later volgt een raadsdebat.

Wie op internet het woord doorzettingsmacht opzoekt, leest dat daarmee kan worden ingegrepen in bevoegdheden van anderen. Dat mag juridisch zomaar niet. Net zoals bij verplaatsing van prikkeldraad gaat doordouwen niet werken. Eén ding is wèl helder: uitgerekend uw voorpost in de wijk, de wijkmanager, is wegbezuinigd. Dit verhaal moet dus eerst terug naar de tekentafel. En nu wél in overleg met wijkbewoners.

Om tenslotte burgemeester Bruls op het Keizer Karelplein te citeren: ‘In een kwartier stonden jullie landbouwtrekkers op het plein. Die kunnen er dus ook weer in een kwartier vanaf.’ Ofwel: zo snel als het wijkmanagement is opgeheven, kan het ook weer worden ingevoerd.

Toon Kerssemakers

‘Nieuw: gebiedstafels. Voor àl uw wijkproblemen’

Ik wil nu even nuilen (Nijmeegs voor zeuren) over een nieuwe gemeentelijke oplossing voor wijkproblemen: ‘gebiedstafels.’ Wat is dít nu weer, denkt u waarschijnlijk.

Eerst even wat uitleg. Niet zo lang geleden omarmde Nijmegen het wijkmanagement. De stad/gemeente moest naar de wijk toekomen. Dichter bij wijkbewoners staan. Dat betekende ondermeer voor elke wijk een wijkcentrum en het benoemen van een aparte wethouder wijken. Én er kwamen wijkmanagers.

Het idee van aparte wijkmanagers, die wijkproblemen concreet zouden aanpakken, was niet verkeerd, maar wel even wennen. Desondanks leerde Dukenburg de wijkmanagers Eric, Marjo en Manon vlug kennen en waarderen.

Deze zomer kwam plotseling een nieuwe maatregel. Per 1 september wordt het wijkmanagement opgeheven. Er komen ‘gebiedstafels.’ Aan die ‘tafels’ gaan ambtenaren van verschillende afdelingen problemen op het gebied van leefbaarheid in wijken bespreken en coördineren. Wijken houden wèl een vast contactpersoon. Eind augustus volgt meer informatie. Tijdens de rest van dit jaar zal praktijkervaring met de nieuwe werkwijze worden opgedaan(!) Zo staat het tenminste in een rondzendmail van de gemeente.

Vager kan het niet, dacht ik toen ik het las. Waarom de huidige heldere opzet voor het wijkmanagement inruilen voor zoiets onduidelijks als een ‘gebiedstafel?’ Waarom maanden gaan zoeken naar “nieuwe schoenen, terwijl de oude schoenen, die best wel lekker zaten, al bij de stort liggen?” Daarnaast lijken met de komst van “gebiedstafels” méér mensen nodig te zijn. Die, om het overzicht te houden, méér met elkaar gaan vergaderen. Waardoor ook méér bazen ergens toestemming voor moeten geven. Het oplossen van problemen kost daardoor méér tijd. Je kunt dan ook rekening houden met teksten als: “daar ga ik niet over, daarvoor moet u bij mijn collega zijn.”

Wijkbewoners zitten hier echt niet op te wachten. Daarnaast krijg ik nu al medelijden met de wijkcontactpersonen nieuwe stijl en gebiedstafel-ambtenaren. Die dreigen met al dat vergaderen niet aan gebiedstafels maar aan ‘nuiltafels’ te gaan werken. Nijmegenaren weten precies wat je dan kunt verwachten: niets.

Toon Kerssemakers

‘Nieuw ecobeleid: schapen of koeien naar Dukenburg?’

Een geheimzinnige titel maar ik kan het u uitleggen: volgens de Gelderlander vindt de Nijmeegse politiek dat bermen en grasvelden wilder moeten worden. Méér bloemen moeten noodzakelijke insecten binnen de stadsgrenzen houden. Dus wordt er minder gemaaid: in Dukenburg alleen in juli en september (volgens de Brug van 13 juni). Dat is het nieuwe eco-beleid waarbij Dukenburg voortrekker is. Geen ronkende maaimachines meer in de vroege ochtend. Laat de natuur zijn gang maar gaan.

En dàt kun je wel aan natuur overlaten. Binnen de kortste keren woekert het gras overal weelderig. Er komen fantastische soorten onkruid en wilde bloemen naar boven. Alleen in het najaar ziet het uitgebloeide spul er waarschijnlijk troosteloos uit.

Volgens een peiling vindt 60% van de Nijmeegse inwoners dit een goed plan.

Nextdoor laat ook een andere kant zien. Bewoners vinden Dukenburg lelijk geworden. Kruispunten worden onoverzichtelijk en gevaarlijk. Kinderen missen trapveldjes. Er wordt overlast gemeld van teken en hooikoorts. En het is moeilijk om op dat lange gras bij elkaar te zitten op een mooie zomeravond. Nèt nu dat na Corona weer mag.

Er zijn geruchten dat door de vliegende start van dit nieuwe ecobeleid nog een ander knelpunt gaat ontstaan. Kunnen de huidige maaimachines dit lange gras wel aan? Of moeten er andere, duurdere machines komen?

Mochten die geruchten kloppen, dan zijn daarvoor ook (ecologisch verantwoorde en goedkope!) oplossingen. Zoals deals met schaapherders. Hun schapen kunnen mooi afgebakende stukjes grond begrazen. Of misschien kunnen de runderen, die zo treurig verjaagd zijn bij de Spiegelwaal, losgelaten worden op de Dukenburgse grasvelden… In plaats van lawaaiige grasmaaiers landelijk koeiengeloei op de vroege morgen. Hoe mooi kan het zijn? Toch?

Tenslotte: dit minder maaien lijkt in theorie zeer verantwoord maar stelt eigenlijk niets voor als kettingzagen voortdurend Dukenburgs groen blijven slopen. Begin dit jaar was er een grote kaalslag bij het Maas-Waal Kanaal. En er is net veel bos gekapt in Zwanenveld. Zonder enige noodzaak! Nieuw ecobeleid met Dukenburg als voortrekker slaat op deze manier nergens op. Boehhh…

Toon Kerssemakers

‘Rotstreken’

Hebt ú ze al gehad? Van die betrouwbaar lijkende mailtjes waarin staat dat u 8 euro moet betalen om uw inschrijving bij Woningnet te verlengen? De afgelopen 14 dagen kreeg ik er twee. Nu heb ik me nooit als woningzoekende in Amsterdam en omgeving aangemeld dus was het me – gelukkig bijtijds – duidelijk dat het om nep-mailtjes ging. In Nijmegen en omgeving moet je je als woningzoekende aanmelden bij Entree en niet bij Woningnet.

En ook al heb je zo’n nep-mailtje nog niet gekregen, je kunt erop wachten. Maar kijk uit: het is troep, of het nu zogenaamd afkomt van Woningnet, Entree of andere instanties. Woningcorporaties vragen zo écht nooit om geld.

Het lijkt erop dat phishers (digitale oplichters) de laatste tijd misbruik maken van de snelgroeiende woningnood. Steeds meer mensen zoeken tevergeefs steeds langer naar een passende woning. Dan is het laatste wat je wil dat jarenlang opgebouwde rechten verloren gaan. En ja, dan gebeurt na zo’n nep-mail precies waar phishers op hopen. In paniek maak je dan snel geld over. Kassa dus voor phishers, maar jij bent er zelf niets wijzer van geworden.

Iets om je voor te schamen als het jou overkomt? Nee, natuurlijk niet. Geloof me, het kan iedereen gebeuren. Als je betaald hebt, houd het alleen niet voor jezelf, maar meld het (meteen!) bij de Fraude Helpdesk. Deze helpdesk probeert kwalijke praktijken zoveel mogelijk aan het licht te brengen.

Er zijn veel meer vormen van phishing. Vaak doorzichtig, soms heel gemeen. Zoals een regelmatig gesignaleerde (nep)app van kinderen of andere dierbaren met een noodkreet om zo snel mogelijk geld over te maken. Het gaat hierbij vaak om forse bedragen. Je bent extra kwetsbaar omdat iemand uit jouw omgeving in de problemen lijkt te zitten. Maar het gaat steeds om dezelfde truc: er wordt misbruik gemaakt van jouw zorgen om mensen die jou dierbaar zijn of van jouw paniek om geen woning te krijgen.

Ik heb er geen andere woorden voor: het zijn rotstreken!

Toon Kerssemakers