Guus Kroon

‘In de stadsbus’

Als je - gezien de leeftijd - nauwelijks of niet met eigen auto of fiets richting centrum stad kunt of gaat - voor zaken die nu eenmaal niet oplosbaar zijn in Dukenburg – ben je aangewezen op trein of stadsbus.

Gezien de perfecte regeling voor senioren in Nijmegen, zitten we dus veel in de bus.

Dat is anno 2022 vaak een avontuur. Op weg naar de vertrekhalte - in ons geval vanaf busstation Dukenburg - moet je goed uitkijken om niet door op hun mobiel kijkende wandelende jeugdige tegenliggers omver te worden gelopen.

Heel recent kwam een man met een loslopende formidabele hond naar de bushalte en schoof vervolgens de bus in. Dat beest rende door het middenpad op een neer, omdat de eigenaar bezig was met de chauffeur. De hond had een grote bek, maar zijn eigenaar eveneens, op mijn verzoek, om het dier aan te lijnen.

Dat de buschauffeur er geen actie op nam, begrijp ik, want die kunnen de hele dag wel ongemanierde busreizigers corrigeren. Wat te denken van de reacties als je vriendelijk vraagt aan een medereiziger de tas van de vrije stoel naast hen weg te halen. Als blikken konden doden.

Opvallend is wel dat in een heel drukke bus met name meisjes met een allochtone achtergrond opstaan en vriendelijk hun stoel aanbieden.

Voorts een compliment voor het overgrote deel van de Nijmeegse buschauffeurs die toch maar op een vrolijke en vriendelijke manier met hun klanten omgaan en tig maal per uur terug moeten groeten. Uitgezonderd een enkele nurkse figuur die nu pas inziet het verkeerde beroep te hebben gekozen.

Tot slot, vroeger vertelden ouders aan hun kinderen dat je geen rommel op straat gooit, maar in een prullenbak/vuilnisbak. U merkt wel dat deze inwoner er niet jeugdiger op wordt.

Geniet van de zomer!

Guus Kroon

‘Verkiezingsfraude’

Het is niet wereldschokkend en mogelijk heb ik wat gemist, maar het volgende bezorgde me toch wat onrust. Zeggen de namen Vergunst, Wijnia, Visser, Molenaar, Velthuis en/of Esselbrugge u iets? Het waren de zes wethouders in het (oude) college. Op de namenlijst van de kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen van maart jongstleden stonden zij allen op een onverkiesbare plek, variërend van plaats 30 tot en met 50 op de lijst van hun partij.

Het zou kunnen zijn dat zij het zo slecht hebben gedaan dat hun politieke partij ze liever niet als lijsttrekker wil zien. Als deze niet gekozenen niet in de raad komen hoeven zij zich tegenover de kiezer dus nooit te verantwoorden. Hoe krom kan het zijn bij het kiezen van het bestuur van uw stad. Via de achterdeur - zonder gekozen te zijn door de inwoners - vormen zij straks mogelijk wel het nieuwe college voor vier jaar. Als er wel eens één bijzonder talent zou zijn voor het college, zonder steun van de partij, is dat in theorie denkbaar, maar toch niet het hele college!

Hoe verbazingwekkend is de afkeer van politiek door de burgers en de slechte opkomst bij de verkiezingen uitgerekend in een periode dat een democratie in Oost-Europa door een oorlog wordt vermorzeld. Dan tot slot de verzuchting. Wat gaan we doen aan twinitig splinterpartijen in de Tweede Kamer en veertien kandidaat partijen voor de gemeenteraad? Wie helpt ons aan een kiesdrempel voor al die inefficiënte en tijdrovende ellende. Democratie moet ook haar grenzen kennen. Ook toch nog even. Als gevolg van een tijdelijke handicap heb ik enige weken achter een rollator gelopen, ook over de trottoirs in Dukenburg. Je armen blijven schokken en rammelen. Veel complimenten voor de huidige aanpak van de voet-/tegelpaden, maar het kan nog beter, vlakker en sneller.

Guus Kroon

‘Het zwembad’

Als je - zoals ondergetekende - aan de verkeerde kant van de 80 jaar zit, krijg je de kleine knoopjes van de manchetten moeilijk door de gaatjes. Het voordeel van dat nadeel is dat je dan tijd hebt om na te denken. Zo ben ik geschrokken van alle krantenberichten over de toestanden in zwembad Dukenburg en het feit dat de gemeente daar kennelijk nauwelijks van op de hoogte was. Een zwembad is in beginsel een buitengewoon risicovol bedrijf, waar iedere seconde ongelukken kunnen gebeuren. Zowel fysieke als sociale veiligheid hebben de hoogste prioriteit. Enkele jaren geleden heeft de gemeente het beheer daarvan weggehaald bij Sportfondsen Nijmegen. Dat overlaten aan goedwillende amateurs, zonder efficiënt toezicht op de bedrijfsvoering door ervaren specialisten, als keuze vanuit twijfelachtige financiële overwegingen, is een risico. Sinds 1937 zijn en worden de zwembaden in Nijmegen gerund door Sportfondsen, evenals de driehonderd sportaccommodaties in Nederland die dat in opdracht van zo’n honderd gemeentes doen. Uitgangspunt is: zoveel als mogelijk info over ervaringen onderling uitwisselen. In krantenberichten lees je dan dat het Nijmeegse ambtelijke apparaat de gemeenteraad in overweging heeft gegeven de overeenkomst met Sportfondsen over Nijmeegse zwembaden te gaan beëindigen. De affaire in Dukenburg zal daarbij wel van invloed en bovendien een vraagteken kunnen zijn. In de coronatijd wordt meer gewandeld. Daarbij ontkom je er niet aan te zien dat sommige gebouwen of huizenblokken duidelijk een opknapbeurt hebben gehad, waardoor je Dukenburgse hart wat sneller en trotser gaat kloppen.

Hoe is het trouwens afgelopen met die machtsgreep in alle stadsdelen en wijken per 1 september vorig jaar door de gemeente zonder info/overleg vooraf naar/met bewonersorganisaties? Ten slotte toch maar weer de oude Romeinse Cato over Carthago tevoorschijn halen: overigens ben ik van mening dat de betegelde voetpaden in Dukenburg intensiever onderhoud moeten krijgen.

Guus Kroon

‘Gebiedstafels’

Zeker weten doe ik het niet, maar mogelijk is de actie op zondag 7 november in het wijkcentrum in Meijhorst onder de titel Nijmegen weer samen een voortvloeisel van de op 1 september gestarte Nijmeegse gemeentelijke organisatorische aardbeving, onder de titel gebiedstafels, in de volksmond waarschijnlijk al in gebruik als gebiedstafels (op een goede afloop). Een soort Dukenburg presenteert, maar dan anders. Voor alle deelnemers: veel succes!

In het verleden heb ik mij - overigens zonder enig resultaat tot nu toe - wel eens druk gemaakt over het regelmatig ontbreken van voetgangersstroken langs de twee grote boulevards in Dukenburg. Want het fietsverkeer (op datzelfde voetpad) neemt ongetwijfeld toe, als onderdeel van meer bewegen en dus lopend en/of op de fiets naar werk en winkel.

Nu kan ik vertellen dat ik de meld- en herstellijn van de gemeente heb geattendeerd op het voetpad aan de zuidkant van de 10e straat in Zwanenveld, komend vanaf de Van Schuylenburgweg. Ongelijk liggende stenen, hele brede onkruidstroken tussen de tegels et cetera. Kortom, een uitnodiging om flink onderuit te gaan. Gezien mijn promotie van die dienst in het verleden mag ik, naar ik hoop, rekenen op een snel herstel.

Onder de titel ken je eigen stadsdeel geef ik graag de tip - als je er nog niet bent geweest - om het centrum van Meijhorst te bezoeken. Het ziet er geweldig uit. Gebouwen, bestrating, indeling parkeerruimte et cetera. Niet alleen goed voor het imago van Meijhorst, maar zeker voor heel Dukenburg.

Ten slotte de algemene suggestie/overweging om toch te proberen kort voor de gemeenteraadsverkiezingen van 16 maart een politieke bijeenkomst te organiseren. Zo leerden raadsleden in het verleden Dukenburg kennen en andersom. Dat bleek toen heel nuttig, effectief en gunstig voor ons stadsdeel. Helaas kan de cursusorganisatie StAAD dat deze keer niet uitvoeren - in tegenstelling tot een aantal succesvolle politieke bijeenkomsten in voorafgaande jaren. De reden: bij de meeste vrijwilligersorganisaties worden de plekken die vrijkomen als gevolg van leeftijdsproblemen en/of corona-effecten nauwelijks ingenomen door of overgedragen aan vrijwilligers van een andere generatie.

Guus Kroon

‘Anders nog...’

Het is heel lang geleden dat de echte Bakker Bart in Winkelcentrum Dukenburg zijn eerste winkel in Nederland is begonnen. Met de moderne oven en andere zaken, een noviteit. Wat ik mij nog van die jaren - en met mij mogelijk veel Dukenburgers - herinner is het stopwoordje van de mevrouw achter de toonbank als je bestelling was gedaan: ‘Anders nog?’ Ik zal haar in de nieuwe winkel missen!

Nu ik toch met complimenten bezig ben heb ik nog een aanrader. Kom eens in het atrium van Wijkcentrum Dukenburg. Niet alleen voor de ruil rondom en op de boekenplanken, maar ook voor de sfeervolle inrichting, onder andere in de vorm van het meubilair, waarbij ook een complete schommelstoel. Het staat leuk en de bewoners van Dukenburg verdienen het.

Gelukkig begint het oude ‘normaal’ langzaam vorm te krijgen na de coronacrisis. Dat is onder meer te merken aan de voorzichtige start van cursusactiviteiten en andere sociale gebeurtenissen en waardevolle ontmoetingsmogelijkheden. 20 augustus is/was weer de traditionele inschrijf dag van StAAD. Onmisbaar in Dukenburg. Waar we niet bijtijds genoeg mee kunnen beginnen is om bij de gemeentelijke politiek de knelpunten en toekomst van Dukenburg onder de aandacht te brengen. Wat let ons? In 2022 zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Sommige partijen vechten elkaar nu al de tent uit.

Ten slotte toch nog even mijn traditionele gemor over de kwaliteit in heel Dukenburg van trottoirs en de tegels daarop, maar ook de fietspaden op sommige punten (bijvoorbeeld rondom de ijsbaan) zijn meer dan gevaarlijk. Een stevige inventarisatie door de gemeente kan geen kwaad.

Guus Kroon