Guus Kroon

‘Ergernissen’

Albert Heijn is weer open in Winkelcentrum Dukenburg. Voorheen kon je daar in de hal bij de ingang, naast het opladen van de buskaart, de lege batterijen kwijt in een speciale box. Na deze uitbreiding/vernieuwing moet je daarvoor wel de winkel in en helemaal achterin zijn, naast het inleveren van de lege flessen. Of je daarmee, als een van de weinige inleverpunten in Dukenburg, daarmee het milieu zal verbeteren is - volgens mij - uiterst twijfelachtig. Ook als geen klant zijnde van AH, wil je toch ook de oude batterij kwijt op een goede manier.

Haast elke ochtend, maar vooral in het weekend, komen er bij het NS- en busstation Dukenburg onder het viaduct tussen 9.30 en 10.30 uur 30 tot 40 jongelui samen - kennelijk als actievoerders voor UNICEF - gezien de blauwe banieren - samen om er op de trein te stappen naar een actieplaats. Veelal juichend, zingend, geen mondkap, geen anderhalve meter, continu in elkaars armen vallen en knuffelen, veelal het fietspad versperrend. Kortom, zo provocatief mogelijk in het kader van corona. Vervelend voor UNICEF maar op deze manier zal mijn steun wegsmelten. Opmerkingen daarover maken heeft geen zin, gezien de minachtende blik - een antwoord krijg je niet - die je dan ontvangt.

Je zou haast denken dat heel veel mensen menen dat kabouters straatvuil wel zullen opruimen en daarom domweg alles op de grond gaan gooien. Tegenwoordig regent het kennelijk mondkapjes, want overal kleurt het blauw op de grond. Als je zoiets per ongeluk verliest, zonder het te merken, zou dat kunnen. Maar volgens mij gaat het om gemakzuchtige medeburgers, van wie de ouders vroeger niet streng genoeg zijn opgetreden. Het is hier geen Bangladesh.

En dan tenslotte, met een kleine variant op een oude Romeinse senator Cato met de uitdrukking: “En overigens ben ik van mening dat...” de voetpaden/trottoirs in Dukenburg beter onderhouden/bestraat moeten worden.

Guus Kroon

‘De klok’

Bij NS/Busstation Dukenburg hangt een klok aan een hoge paal die ons continu blijft verrassen. Eerst was deze een half jaar lang kapot, zonder dat er iets aan gebeurde en vervolgens is er een nieuwe klok gehangen. Goochelaar Hans Klok zou het niet beter doen, maar die klok blijft nooit langer dan enkele uurtjes draaien en stopt vervolgens. Daarna wordt hij kennelijk op afstand weer aangeslingerd voor een paar uurtjes. Continu verrassend maar hopelijk niet maatgevend voor de verantwoordelijke eigenaar, wie dat dan ook zou mogen zijn. Dit is al maanden aan de gang, waarvan akte.

Omdat ook ik slachtoffer was van de coronabesmetting, inclusief een longontsteking, heb ik ruim drie weken stevig in de ellende gelegen, maar zit nu weer in de opbouwfase voor de weggevloeide conditie. Daarvoor wandelen we veel en daar zijn gelukkig in Dukenburg veel mogelijkheden voor. De schitterende Teersdijk is duidelijk onze favoriet.

Maar tegelijk tijdens deze therapeutische wandelingen, ontdekten wij ook in Dukenburg veel betegelde trottoirs, die die benaming nauwelijks verdienen, door opdruk van boomwortels of brede voegen. Je breekt nog net je nek niet, maar het is wel opletten geblazen.

Dat brengt me op de Meld- en Herstellijn, waar allerlei klachten kunnen worden aangegeven. Het is een gemeentelijke afdeling die volgens mij behoorlijk alert functioneert. Alleen wij Dukenburgers maken er te weinig gebruik van.

Ik ben niet de enige Dukenburger, dus zouden we misschien allemaal eens per maand de Meld- en Herstellijn kunnen benaderen om de gebreken in onze woonomgeving door te geven en waarmee de gemeente meer gestructureerd kan ingrijpen.

Fijne feestdagen en een veilige jaarwisseling.

Blijf gezond.

Guus Kroon

‘Handen af van Dukenburg’

Zaterdag 29 augustus publiceerde de Gelderlander de tweejaarlijkse tevredenheidcijfers van bewoners over hun eigen wijk. Daarbij kwamen Meijhorst en Zwanenveld er niet geweldig uit. Desgevraagd, op diezelfde pagina, wees Hette Morriën terecht op het goede gebruik in Dukenburg om elkaar te groeten, ook als je elkaar niet kent en uiteraard op de ruimte en het royale groen. Op diezelfde bladzijde echter was een geestelijke verzorger van een verpleeghuis in Meijhorst aan het woord: “In die wijk zie ik weinig schoonheid, het voelt levenloos. Ik ben daarom altijd blij als ik weer terug in Hengstdal ben.” Betreft dit de binnenkant van dat verpleeghuis (je zult er maar wonen) of slaat het op de wijk Meijhorst, waar zij alleen maar doorheen rijdt en dus nauwelijks contact mee zal hebben?

Corona gaat ook aan Dukenburg niet voorbij en dus is het wijkcentrum aangepast en een soort speelse puzzeltocht geworden naar de vele lokalen. Of al die activiteiten – waarvoor dit wijkcentrum zo bekend staat door de hoge bezettingsgraad - ook in aangepaste ‘coronaformule’ gaan lukken valt te betwijfelen. Het vraagt veel creativiteit van onder andere de vrijwilligersorganisaties en veel begrip van deelnemers/cursisten. Een onmogelijke opgave! Tot overmaat van ramp gaat de gemeente Nijmegen uitgerekend in deze moeilijke periode - en uiteraard aangekondigd in de vakantieperiode zoals de traditie is bij de gemeente bij vervelende aankondigingen - over tot het aanpassen van de tarieven voor gebruik van de accommodaties, hetgeen in de praktijk minimaal een verdubbeling van contributies of deelnemersbijdragen betekent, juist voor de maatschappelijk zwakkeren in - volgens de gemeente - de minst gewaardeerde wijken en het stadsdeel. Bij het gebruik van de ruimte door hoogstens een derde van het vroegere aantal cursisten van voor de coronacrisis, betekent dit het onontkoombare einde van het voortbestaan van veel instellingen/vrijwilligersorganisaties. En dus weer volop terug achter de geraniums. Gemeenteraad, weet je hier wel van en wat doe je hier aan? Wie bedenkt zoiets?

De uitsmijter: Om het fietsgebruik te ontmoedigen en de diefstal van E-bikes te stimuleren, zijn bij het wijkcentrum op vijf na alle fietsklemmen weggehaald.

Guus Kroon

‘Onze burgemeester’

Onze Nijmeegse burgemeester zal NIET naar Den Haag gaan. Tenminste niet als burgemeester, maar mogelijk later. Wellicht wel als minister? Natuurlijk, nu jammer voor hem. Voor ons is het in Dukenburg een geruststellende gedachte. In zijn periode als wethouder van Nijmegen had hij een zwak voor Dukenburg, bijvoorbeeld als daar bewonersorganisaties in die jaren 90 actie voerden.

Als er iets bijzonders is in ons stadsdeel, zal deze burgemeester er verhoudingsgewijs opvallend veel aanwezig zijn. Wie kent hem niet van zijn spontane toespraakjes zonder spiekbriefje

- op basis van prima achtergrondinformatie

- voor jubilarissen of bij het uitreiken van lintjes. Dat laatste geldt overigens ook voor geheel Nijmegen. Kenmerkend: zijn humor en relativerende zelfspot.

Wij kunnen plaatsvervangend trots zijn voor zijn landelijke publieke optreden tijdens deze coronacrisis. Juist in een periode dat je doodziek wordt van allerlei tv-programma’s met zogenaamde deskundigen en zijlijnspecialisten. Of presentatoren die wenkbrauwen optrekkend vol onbenul schreeuwen over chaos. Dan is het een verademing als je onze burgemeester heel rustig positieve en alleszins redelijke uitleg hoort geven. Ga er maar aanstaan tijdens zo’n - voor iedereen nieuwe - pandemie.

Wij hebben in Dukenburg een streepje voor bij hem. Laten we daar gepast en goed gebruik van maken. Als het gaat om de Nijmegenaar van het jaar 2020 zou het geen slechte gedachte zijn, niet door maar bij onze burgemeester die onderscheiding te laten opspelden.

Triest voor de zure oppositiepartijen in de gemeenteraad, maar Hubert Bruls heeft nog steeds een compliment te goed voor zijn optreden tijdens de vluchtelingencrisis en de indrukwekkende opvang op Heumensoord. Welke Nederlandse burgemeester durft het aan zich jaarlijks tijdens carnaval zo uit te dossen zoals hij doet, zonder zijn gezag te verliezen?

Dus goed voor ons, maar ook voor heel Nijmegen. Stem op Bruls als Nijmegenaar van het jaar of op z’n minst - als dat zou kunnen - Dukenburger van het jaar.

Guus Kroon

‘Corona’

Het kan niet anders. We zullen het er toch even over moeten hebben. Natuurlijk groter dan Dukenburg of Nijmegen, maar toch. Eerst even de positieve en ontroerende kanten van dit surrealistische drama, waar ook een keer een eind aan zal komen. Op het moment dat dit wordt genoteerd, was de ontroerende manifestatie van ontelbare radio- en tv-stations die deze ochtend gelijktijdig in geheel Europa op initiatief van een Nederlandse dj “You’ll never walk alone” liet klinken net achter de rug. Tranen over mijn wangen. En wat te denken van het indrukwekkende applaus voor alle werkers in de zorg, veiligheid en elementaire levensomstandigheden. Snel bedacht door creatieve geesten en dankzij de moderne techniek uiterst succesvol. Ten slotte de kerkklokken op elke woensdag, niet te vergeten. Evenals de vele acties en aandacht voor geïsoleerde medebewoners. Dat geeft je toch een ander, minder cynisch mensbeeld. Dat alles geeft je moed. Tegelijkertijd ook nog even het super egoïstische volkomen onnodige hamsteren. Ik stond erbij dat een mevrouw met een ruime armbeweging, met een routine die wees op ervaring, de plank in een winkel compleet in een keer leeg veegde in haar winkelwagen. Op mijn super verbijsterde blik en - ik moet toegeven - spottende grijnslach - ik hoefde kennelijk niets te zeggen - was haar boze agressieve reactie: “Ik heb kinderen.” Alsof dat een redelijk excuus zou zijn.

Het is niet de eerste prioriteit, maar in een fase dat voor Dukenburg de zogenaamde treurtrip zal en kan worden aangepakt, zal het plannen maken gaan hinderen. Heel jammer, maar relatief in relatie tot de coronacrisis. Bouw meer woningen - onder andere voor senioren - en tegelijkertijd minimaal groen inleveren, verbeteren/uitbreiden van voorzieningen voor de leefbaarheid zullen even onder druk komen te staan, maar in dit geval mag uitstel geen afstel worden. Wel een wens om snel te realiseren: draai het inkrimpen van het aantal openingsdagen van het steunpunt Dukenburg van de Stadswinkel heel snel terug. Dat was namelijk geen vertrouwen wekkende maatregel, zeker niet in het kader van de toekomstplannen voor ons stadsdeel.

Ondanks alle narigheid, wens voor alle Dukenburgers: fijne paasdagen.

Guus Kroon