Guus Kroon

‘Anders nog...’

Het is heel lang geleden dat de echte Bakker Bart in Winkelcentrum Dukenburg zijn eerste winkel in Nederland is begonnen. Met de moderne oven en andere zaken, een noviteit. Wat ik mij nog van die jaren - en met mij mogelijk veel Dukenburgers - herinner is het stopwoordje van de mevrouw achter de toonbank als je bestelling was gedaan: ‘Anders nog?’ Ik zal haar in de nieuwe winkel missen!

Nu ik toch met complimenten bezig ben heb ik nog een aanrader. Kom eens in het atrium van Wijkcentrum Dukenburg. Niet alleen voor de ruil rondom en op de boekenplanken, maar ook voor de sfeervolle inrichting, onder andere in de vorm van het meubilair, waarbij ook een complete schommelstoel. Het staat leuk en de bewoners van Dukenburg verdienen het.

Gelukkig begint het oude ‘normaal’ langzaam vorm te krijgen na de coronacrisis. Dat is onder meer te merken aan de voorzichtige start van cursusactiviteiten en andere sociale gebeurtenissen en waardevolle ontmoetingsmogelijkheden. 20 augustus is/was weer de traditionele inschrijf dag van StAAD. Onmisbaar in Dukenburg. Waar we niet bijtijds genoeg mee kunnen beginnen is om bij de gemeentelijke politiek de knelpunten en toekomst van Dukenburg onder de aandacht te brengen. Wat let ons? In 2022 zijn de gemeenteraadsverkiezingen. Sommige partijen vechten elkaar nu al de tent uit.

Ten slotte toch nog even mijn traditionele gemor over de kwaliteit in heel Dukenburg van trottoirs en de tegels daarop, maar ook de fietspaden op sommige punten (bijvoorbeeld rondom de ijsbaan) zijn meer dan gevaarlijk. Een stevige inventarisatie door de gemeente kan geen kwaad.

Guus Kroon

‘Hans’

Ter gelegenheid van Koningsdag heeft Hans Veltmeijer een lintje ontvangen. Zie het artikel op pagina 30. Zeer terecht is hij even in het zonnetje gezet voor al die jaren en al die uren die hij - samen met Jacqueline - onder andere voor de Zevensprong voor vele anderen een voorbeeld en stimulans was voor het vrijwilligerswerk ten gunste van Dukenburg. Er wordt wel eens gezegd dat, als alle vrijwilligers een stap terug zouden zetten, het hele sociale stelsel in Nederland in elkaar zou donderen. Dat zou zeker het geval zijn in Dukenburg. Hans is daar een goed voorbeeld van.

‘Bruisend leven’

Natuurlijk is dit als gevolg van corona een periode van zestien maanden ellende. Maar het einde is in zicht. Zeker als wij ons nog enkele weken goed houden aan de ons opgelegde spelregels, dan kan heel veel weer op de oude toer verder in de vorm van cursussen, vergaderingen, sport, reizen bezoek aan schouwburg, bioscoop en bibliotheek. Kortom, het bruisende leven. Een hele klus voor (de besturen/vrijwilligers van) al die organisaties. Maar helaas, door weggevallen bewoners als dodelijk slachtoffer, maar ook velen die de erfenis van corona nog dagelijks blijven voelen, is niets meer hetzelfde als voorheen.

Positief wil ik nog even kwijt dat de bladzijden in de vorige Dukenburger met de kleurrijke afbeeldingen van de vele en originele muurschilderingen in ons stadsdeel een goed gevoel achter hebben gelaten.

Fijne Pinksterdagen en een mooie zomer.

Guus Kroon

‘Ergernissen’

Albert Heijn is weer open in Winkelcentrum Dukenburg. Voorheen kon je daar in de hal bij de ingang, naast het opladen van de buskaart, de lege batterijen kwijt in een speciale box. Na deze uitbreiding/vernieuwing moet je daarvoor wel de winkel in en helemaal achterin zijn, naast het inleveren van de lege flessen. Of je daarmee, als een van de weinige inleverpunten in Dukenburg, daarmee het milieu zal verbeteren is - volgens mij - uiterst twijfelachtig. Ook als geen klant zijnde van AH, wil je toch ook de oude batterij kwijt op een goede manier.

Haast elke ochtend, maar vooral in het weekend, komen er bij het NS- en busstation Dukenburg onder het viaduct tussen 9.30 en 10.30 uur 30 tot 40 jongelui samen - kennelijk als actievoerders voor UNICEF - gezien de blauwe banieren - samen om er op de trein te stappen naar een actieplaats. Veelal juichend, zingend, geen mondkap, geen anderhalve meter, continu in elkaars armen vallen en knuffelen, veelal het fietspad versperrend. Kortom, zo provocatief mogelijk in het kader van corona. Vervelend voor UNICEF maar op deze manier zal mijn steun wegsmelten. Opmerkingen daarover maken heeft geen zin, gezien de minachtende blik - een antwoord krijg je niet - die je dan ontvangt.

Je zou haast denken dat heel veel mensen menen dat kabouters straatvuil wel zullen opruimen en daarom domweg alles op de grond gaan gooien. Tegenwoordig regent het kennelijk mondkapjes, want overal kleurt het blauw op de grond. Als je zoiets per ongeluk verliest, zonder het te merken, zou dat kunnen. Maar volgens mij gaat het om gemakzuchtige medeburgers, van wie de ouders vroeger niet streng genoeg zijn opgetreden. Het is hier geen Bangladesh.

En dan tenslotte, met een kleine variant op een oude Romeinse senator Cato met de uitdrukking: “En overigens ben ik van mening dat...” de voetpaden/trottoirs in Dukenburg beter onderhouden/bestraat moeten worden.

Guus Kroon

‘De klok’

Bij NS/Busstation Dukenburg hangt een klok aan een hoge paal die ons continu blijft verrassen. Eerst was deze een half jaar lang kapot, zonder dat er iets aan gebeurde en vervolgens is er een nieuwe klok gehangen. Goochelaar Hans Klok zou het niet beter doen, maar die klok blijft nooit langer dan enkele uurtjes draaien en stopt vervolgens. Daarna wordt hij kennelijk op afstand weer aangeslingerd voor een paar uurtjes. Continu verrassend maar hopelijk niet maatgevend voor de verantwoordelijke eigenaar, wie dat dan ook zou mogen zijn. Dit is al maanden aan de gang, waarvan akte.

Omdat ook ik slachtoffer was van de coronabesmetting, inclusief een longontsteking, heb ik ruim drie weken stevig in de ellende gelegen, maar zit nu weer in de opbouwfase voor de weggevloeide conditie. Daarvoor wandelen we veel en daar zijn gelukkig in Dukenburg veel mogelijkheden voor. De schitterende Teersdijk is duidelijk onze favoriet.

Maar tegelijk tijdens deze therapeutische wandelingen, ontdekten wij ook in Dukenburg veel betegelde trottoirs, die die benaming nauwelijks verdienen, door opdruk van boomwortels of brede voegen. Je breekt nog net je nek niet, maar het is wel opletten geblazen.

Dat brengt me op de Meld- en Herstellijn, waar allerlei klachten kunnen worden aangegeven. Het is een gemeentelijke afdeling die volgens mij behoorlijk alert functioneert. Alleen wij Dukenburgers maken er te weinig gebruik van.

Ik ben niet de enige Dukenburger, dus zouden we misschien allemaal eens per maand de Meld- en Herstellijn kunnen benaderen om de gebreken in onze woonomgeving door te geven en waarmee de gemeente meer gestructureerd kan ingrijpen.

Fijne feestdagen en een veilige jaarwisseling.

Blijf gezond.

Guus Kroon

‘Handen af van Dukenburg’

Zaterdag 29 augustus publiceerde de Gelderlander de tweejaarlijkse tevredenheidcijfers van bewoners over hun eigen wijk. Daarbij kwamen Meijhorst en Zwanenveld er niet geweldig uit. Desgevraagd, op diezelfde pagina, wees Hette Morriën terecht op het goede gebruik in Dukenburg om elkaar te groeten, ook als je elkaar niet kent en uiteraard op de ruimte en het royale groen. Op diezelfde bladzijde echter was een geestelijke verzorger van een verpleeghuis in Meijhorst aan het woord: “In die wijk zie ik weinig schoonheid, het voelt levenloos. Ik ben daarom altijd blij als ik weer terug in Hengstdal ben.” Betreft dit de binnenkant van dat verpleeghuis (je zult er maar wonen) of slaat het op de wijk Meijhorst, waar zij alleen maar doorheen rijdt en dus nauwelijks contact mee zal hebben?

Corona gaat ook aan Dukenburg niet voorbij en dus is het wijkcentrum aangepast en een soort speelse puzzeltocht geworden naar de vele lokalen. Of al die activiteiten – waarvoor dit wijkcentrum zo bekend staat door de hoge bezettingsgraad - ook in aangepaste ‘coronaformule’ gaan lukken valt te betwijfelen. Het vraagt veel creativiteit van onder andere de vrijwilligersorganisaties en veel begrip van deelnemers/cursisten. Een onmogelijke opgave! Tot overmaat van ramp gaat de gemeente Nijmegen uitgerekend in deze moeilijke periode - en uiteraard aangekondigd in de vakantieperiode zoals de traditie is bij de gemeente bij vervelende aankondigingen - over tot het aanpassen van de tarieven voor gebruik van de accommodaties, hetgeen in de praktijk minimaal een verdubbeling van contributies of deelnemersbijdragen betekent, juist voor de maatschappelijk zwakkeren in - volgens de gemeente - de minst gewaardeerde wijken en het stadsdeel. Bij het gebruik van de ruimte door hoogstens een derde van het vroegere aantal cursisten van voor de coronacrisis, betekent dit het onontkoombare einde van het voortbestaan van veel instellingen/vrijwilligersorganisaties. En dus weer volop terug achter de geraniums. Gemeenteraad, weet je hier wel van en wat doe je hier aan? Wie bedenkt zoiets?

De uitsmijter: Om het fietsgebruik te ontmoedigen en de diefstal van E-bikes te stimuleren, zijn bij het wijkcentrum op vijf na alle fietsklemmen weggehaald.

Guus Kroon