Guus Kroon

‘Komt de wijkmanager weer terug?’

Het is al weer enige tijd geleden dat de gemeente - zonder enige vorm van voorafgaand overleg met bewonersorganisaties en/of instellingen - op de eerste dag van de vakantie had aangekondigd dat per 1 september het fenomeen wijkmanager per direct werd geschrapt en vervangen door een ambtelijk driemanschap per stadsdeel. Dat alles volgens de slogan: bewoners zijn er voor het stadhuisambtenarenapparaat en niet andersom.

Jammer genoeg moest er dus per direct afscheid worden genomen van deze wijkmanagers, waarmee in de wijken en zeker in Dukenburg uitstekende ervaringen waren. Korte lijntjes, direct aanspreekbaar, beschikkende over een uitstekend netwerk binnen de gemeente, vele, vele uren actief van vroeg tot laat en ga zo maar door. Dukenburger van het jaar word je niet zo maar, onze wijkmanager Dukenburg dus wel! Mogelijk heb ik wat gemist, maar waar is de evaluatie van die ‘briljante ingreep’ te vinden. In onze Dukenburger. Tot op heden dus niet, alleen grote stilte. Het zou prettig zijn als de gemeentelijke diensten en/of de bewonersorganisaties ons hierover zouden informeren.

Heel wat anders. Het winkelcentrum in Zwanenveld is na enkele jaren en heel veel geld ingrijpend opgeknapt - waarvoor hulde - en er is goed nagedacht over de wensen van het publiek. Neem de vele bankjes en tafeltjes, waar gretig gebruik van wordt gemaakt. Natuurlijk en gelukkig komt er nu meer publiek. Maar wel: de vele kinderen op stepjes, die daar doorheen racen. Het wachten is op de eerste botsing.

Een fijne feestmaand!

Guus Kroon

‘Blauw-wit-rood’

Geen typisch Dukenburgs onderwerp maar toch even.

Zelfs als alle protesterende Nederlandse boeren gelijk zouden hebben in het zogenaamde stikstofdossier - en dat is toch op z’n zachtst gezegd geen 100 procent zekerheid - is er geen enkele aanleiding om het verkeer in het gehele land te ontwrichten en bestuurders te bedreigen en bovendien de nationale vlag van andere landen in heel Nederland op te hangen, ook dus aan deze kant van het Maas-Waalkanaal, zoals iedere Dukenburger kan zien. De nationale driekleur van Equatoriaal Guinee of Ethiopië of Iran of Koeweit zou dus de ideale oplossing zijn? Want daar is dat de driekleur blauw-wit-rood. Zo ga je zelfs als boer niet met ons nationale symbool om. Maar ik ben van voor de oorlog!

Wellicht ideale landen om daarheen te emigreren? Natuurlijk zal er iets zijn mis gegaan, hoewel iedereen in die sector al lang wist wat er aan de hand was.

Heel wat anders. Veel respect voor de laatste versies van dit wijkblad, dat door weinig mensen in elkaar wordt gezet, dus er is altijd behoefte aan ondersteuning.

Toch maar weer terug naar Dukenburg, waar ik - gezien wat beperkingen – tegenwoordig nagenoeg dagelijks dicht bij huis wat rondjes fiets of wandel, in ieder geval in of direct rondom de Dukenburgse wijken, om bij calamiteiten wat sneller te kunnen worden opgepikt. Iedereen die dat zou kunnen en willen: gewoon doen, want zelfs als je je ergert aan onvolkomenheden, de winst van het genieten is groter. En ‘tegenliggers’ groeten is vanzelfsprekend en sfeerverhogend.

Guus Kroon

‘In de stadsbus’

Als je - gezien de leeftijd - nauwelijks of niet met eigen auto of fiets richting centrum stad kunt of gaat - voor zaken die nu eenmaal niet oplosbaar zijn in Dukenburg – ben je aangewezen op trein of stadsbus.

Gezien de perfecte regeling voor senioren in Nijmegen, zitten we dus veel in de bus.

Dat is anno 2022 vaak een avontuur. Op weg naar de vertrekhalte - in ons geval vanaf busstation Dukenburg - moet je goed uitkijken om niet door op hun mobiel kijkende wandelende jeugdige tegenliggers omver te worden gelopen.

Heel recent kwam een man met een loslopende formidabele hond naar de bushalte en schoof vervolgens de bus in. Dat beest rende door het middenpad op een neer, omdat de eigenaar bezig was met de chauffeur. De hond had een grote bek, maar zijn eigenaar eveneens, op mijn verzoek, om het dier aan te lijnen.

Dat de buschauffeur er geen actie op nam, begrijp ik, want die kunnen de hele dag wel ongemanierde busreizigers corrigeren. Wat te denken van de reacties als je vriendelijk vraagt aan een medereiziger de tas van de vrije stoel naast hen weg te halen. Als blikken konden doden.

Opvallend is wel dat in een heel drukke bus met name meisjes met een allochtone achtergrond opstaan en vriendelijk hun stoel aanbieden.

Voorts een compliment voor het overgrote deel van de Nijmeegse buschauffeurs die toch maar op een vrolijke en vriendelijke manier met hun klanten omgaan en tig maal per uur terug moeten groeten. Uitgezonderd een enkele nurkse figuur die nu pas inziet het verkeerde beroep te hebben gekozen.

Tot slot, vroeger vertelden ouders aan hun kinderen dat je geen rommel op straat gooit, maar in een prullenbak/vuilnisbak. U merkt wel dat deze inwoner er niet jeugdiger op wordt.

Geniet van de zomer!

Guus Kroon

‘Verkiezingsfraude’

Het is niet wereldschokkend en mogelijk heb ik wat gemist, maar het volgende bezorgde me toch wat onrust. Zeggen de namen Vergunst, Wijnia, Visser, Molenaar, Velthuis en/of Esselbrugge u iets? Het waren de zes wethouders in het (oude) college. Op de namenlijst van de kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen van maart jongstleden stonden zij allen op een onverkiesbare plek, variërend van plaats 30 tot en met 50 op de lijst van hun partij.

Het zou kunnen zijn dat zij het zo slecht hebben gedaan dat hun politieke partij ze liever niet als lijsttrekker wil zien. Als deze niet gekozenen niet in de raad komen hoeven zij zich tegenover de kiezer dus nooit te verantwoorden. Hoe krom kan het zijn bij het kiezen van het bestuur van uw stad. Via de achterdeur - zonder gekozen te zijn door de inwoners - vormen zij straks mogelijk wel het nieuwe college voor vier jaar. Als er wel eens één bijzonder talent zou zijn voor het college, zonder steun van de partij, is dat in theorie denkbaar, maar toch niet het hele college!

Hoe verbazingwekkend is de afkeer van politiek door de burgers en de slechte opkomst bij de verkiezingen uitgerekend in een periode dat een democratie in Oost-Europa door een oorlog wordt vermorzeld. Dan tot slot de verzuchting. Wat gaan we doen aan twinitig splinterpartijen in de Tweede Kamer en veertien kandidaat partijen voor de gemeenteraad? Wie helpt ons aan een kiesdrempel voor al die inefficiënte en tijdrovende ellende. Democratie moet ook haar grenzen kennen. Ook toch nog even. Als gevolg van een tijdelijke handicap heb ik enige weken achter een rollator gelopen, ook over de trottoirs in Dukenburg. Je armen blijven schokken en rammelen. Veel complimenten voor de huidige aanpak van de voet-/tegelpaden, maar het kan nog beter, vlakker en sneller.

Guus Kroon

‘Het zwembad’

Als je - zoals ondergetekende - aan de verkeerde kant van de 80 jaar zit, krijg je de kleine knoopjes van de manchetten moeilijk door de gaatjes. Het voordeel van dat nadeel is dat je dan tijd hebt om na te denken. Zo ben ik geschrokken van alle krantenberichten over de toestanden in zwembad Dukenburg en het feit dat de gemeente daar kennelijk nauwelijks van op de hoogte was. Een zwembad is in beginsel een buitengewoon risicovol bedrijf, waar iedere seconde ongelukken kunnen gebeuren. Zowel fysieke als sociale veiligheid hebben de hoogste prioriteit. Enkele jaren geleden heeft de gemeente het beheer daarvan weggehaald bij Sportfondsen Nijmegen. Dat overlaten aan goedwillende amateurs, zonder efficiënt toezicht op de bedrijfsvoering door ervaren specialisten, als keuze vanuit twijfelachtige financiële overwegingen, is een risico. Sinds 1937 zijn en worden de zwembaden in Nijmegen gerund door Sportfondsen, evenals de driehonderd sportaccommodaties in Nederland die dat in opdracht van zo’n honderd gemeentes doen. Uitgangspunt is: zoveel als mogelijk info over ervaringen onderling uitwisselen. In krantenberichten lees je dan dat het Nijmeegse ambtelijke apparaat de gemeenteraad in overweging heeft gegeven de overeenkomst met Sportfondsen over Nijmeegse zwembaden te gaan beëindigen. De affaire in Dukenburg zal daarbij wel van invloed en bovendien een vraagteken kunnen zijn. In de coronatijd wordt meer gewandeld. Daarbij ontkom je er niet aan te zien dat sommige gebouwen of huizenblokken duidelijk een opknapbeurt hebben gehad, waardoor je Dukenburgse hart wat sneller en trotser gaat kloppen.

Hoe is het trouwens afgelopen met die machtsgreep in alle stadsdelen en wijken per 1 september vorig jaar door de gemeente zonder info/overleg vooraf naar/met bewonersorganisaties? Ten slotte toch maar weer de oude Romeinse Cato over Carthago tevoorschijn halen: overigens ben ik van mening dat de betegelde voetpaden in Dukenburg intensiever onderhoud moeten krijgen.

Guus Kroon