Ontmoetingskerk

‘Dicht en dichterbij’

We zuchten diep en blijven maar weer binnen. Er gaan veel deuren dicht. En als u dit leest zijn die wellicht weer open. Zo gaat dat, in deze coronatijd. Het is open dicht met deuren, gebouwen en mensen. Misschien wel, zoals in het gedicht Gesprek met een steen van de Poolse dichteres Wislawa Szymborska (goed te vinden op internet). Iemand zoekt contact met de steen. Die is hermetisch gesloten.

Ik klop op de deur van een steen.

‘Ik ben het, doe open.

Ik wil bij jou naar binnen gaan, overal bij je rondkijken, met jou mijn longen vullen.’

‘Ga weg,’ zegt de steen.

Ik ben hermetisch gesloten.

Zelfs aan stukken geslagen zullen we hermetisch gesloten blijven.

Zelfs fijngewreven tot zand, zullen we niemand binnenlaten.

In de Ontmoetingskerk zoeken we naar gaatjes in het dicht, om dichterbij te komen. We houden ons aan de regels en proberen contacten open te houden. Erbij blijven. We gebruiken sinds kort de ramen van de kerk als etalage. Er valt heel wat te zien de komende tijd. En in de Ontmoetingstuin kunnen mensen een lichtje meenemen voor thuis, voor de donkere dagen. We voeren digitale gesprekken. We zijn open voor individuen van 10.00 tot 11.30 op dinsdag en donderdag. En er wordt heel wat afgebeld, naar alle soorten wijkbewoners. Niet alles is dus dicht. We zoeken naar gaatjes in het dicht.

En dan komt Kerstmis. Het wordt voor mensen die dat willen vieren, ook voor de Ontmoetingskerk, een ander feest dan anders. Als christenen vieren we dat God dichterbij komt met Kerst, als een kind onder ons komt wonen.

Zo kan alles wel dicht zijn, maar is er door Kerstmis toch een dichterbij. www.ontmoetingskerk.net

Pastor Trees Versteegen

‘Moed houden’

Tijdens een fietsvakantie zei een vriendin bemoedigend tijdens een klim: na elke heuvel komt een dal! Even later vlogen we fluitend in volle vaart naar beneden. Het korte moment van even niet hoeven trappen was genoeg om daarna weer vol goede moed aan de volgende klim te beginnen. Deze zomer was zo’n afdaling: onze samenleving stortte zich fluitend in het (bijna) gewone goede leven. Nu zijn we bezig aan de volgende steile klim. Zonder dal in zich slaan de moeheid en moedeloosheid toe. Als het lastig wordt, zingen wandelaars onderweg: en van je hela hola, houd er de moed maar in… Hoe houden wij de moed erin?

Tot nu toe hielden twee motto’s ons in de Ontmoetingskerk op de been: ‘zoeken naar wat wel kan’ én ‘zo nabij mogelijk’. Er kan vaak meer dan je vooraf dacht. Al moet een menig mooi uitgedacht plan toch weer veranderd worden of blijkt het helemaal niet te werken. Zo nabij mogelijk is minstens 1,5 meter en een glimlach achter een mondkapje. Om de moed erin te houden hebben we vooral ook Geestkracht en bemoedigingsmomenten nodig. Geestkracht vergroot je veerkracht want het geeft je creativiteit, hulp en troost. Een bemoedingsmoment is zo’n ogenblik waarin we elkaar moed inspreken. Oprecht vragen ‘Hoe gaat het met je?’ én de tijd nemen om het antwoord te beluisteren. Even bellen, een appje, het delen van wijze of juist grappige teksten. Dat helpt om te blijven geloven dat na iedere heuvel weer een dal komt. Laten we elkaar - nu zingen niet kan- op alle mogelijke manieren toezeggen: en van je hela hola, houd er de moed maar in!

Pastor Joska van der Meer

‘Ontmoeten met een thema’

Ontmoeten staat centraal in het werk van de Ontmoetingskerk. Niet voor niks heten we zo en ook het parochieblad draagt de naam Ontmoeten. Ontmoeten is belangrijk. Dat doen we in het kerkgebouw en ook door als vrijwilligers en pastores bij mensen thuis op bezoek te gaan. Door die ontmoetingen weten we wat er leeft in het stadsdeel en vervolgens organiseren we daarover weer bijeenkomsten.

Geen wonder dat de week van ontmoeten, tegen de eenzaamheid, ons op het lijf geschreven is. Naast de vieringen in de kerk hebben we nogal wat groepen waar mensen elkaar tegenkomen ‘met een thema’. Sinds deze zomer is er een rouwinloop, en vanaf eind oktober een rouwgroep. Voor al degenen die iemand verloren zijn aan de dood. Door de coronamaatregelen zijn mensen in rouw eenzamer met hun verdriet. Nu kunnen ze aan elkaar hun verhaal kwijt. De Aanloop, op woensdagmorgen is weer gestart. Na 10.00 uur is wie wil welkom voor een praatje. Al vanaf het begin van de coronatijd organiseren we bemoedigingsmomenten. Wie wil kan een kaarsje opsteken en even een kort gesprek voeren. Dat kan vanaf nu op dinsdag- en donderdagochtend. Alleenstaande vrouwen ontmoeten elkaar in een groep, om uit te wisselen hoe het gaat en elkaar zo nodig tips te geven. In de week van de eenzaamheid is er een avond met poëzie over eenzaamheid en alleen (kunnen) zijn.

We hebben, kortom, altijd bijeenkomsten met een bite, omdat we benieuwd zijn naar elkaar en elk mens de moeite waard vinden. En ja, we hebben alle zalen zo ingericht dat we afstand kunnen houden.

Concrete informatie over de groepen vind je op onze website: klik hier

Pastor Trees Versteegen

‘Pijlen’

Overal kom je ze tegen: de pijlen die je wijzen in welke richting je je moet bewegen. Bakens van houvast om de anderhalve meter te bewaren. Bij de aanleg van de parkeerplaats in Meijhorst ontdekten we wat er gebeurt als de pijlen je de verkeerde kant op wijzen. Eén verkeerd getekende pijl veroorzaakte een flinke verkeerschaos. Veel mensen vragen zich deze zomer af waar ze hun pijlen op moeten richten. Welke kant ga je persoonlijk of als organisatie (noodgedwongen) op? Zoveel mogelijk terug naar wat was voor corona, vasthouden en uitbouwen wat dit voorjaar juist belangrijk bleek? Op een kalender die mensen helpt bij omdenken staat: Wie verandering als tegenwind ervaart, loopt in de verkeerde richting. Maar de grote onzekerheid van de duur waarin we anderhalve meter als tegenwind tegenkomen, maakt het ons niet gemakkelijk om de richting te bepalen.

Daarom gaan we in de Ontmoetingskerk ook in september nog door met eerst onze energie weer op te laden aan diverse oplaadpunten. Een zomers tuinprogramma, inloopmiddagen voor wie met rouw rondloopt en vooral - op anderhalve meter – zoveel mogelijk doen wat eerder zo gewoon was: elkaar ontmoeten, inspiratiebronnen als gebed, muziek, gesprek, (bijbel)teksten en poëzie opdiepen. We hopen zo langzaam maar zeker weer richting te ontdekken, hoe je ook nu samen en zo nabij mogelijk kunt zijn. Ik hoop dat we ook in Dukenburg een nieuwe richting vinden en manieren om op gepaste afstand elkaars nabijheid weer op te zoeken. Ik wens ieder toe hiervoor de goede oplaadpunten te vinden!

Pastor Joska van der Meer

‘Goede keuzes maken’

We hebben het Pinksterweekend achter de rug. Meestal is dat een weekend om er op uit te gaan. Dit is wel een heel bijzonder jaar. Ondertussen mag er steeds wat meer van de overheid. Ik zie veel mensen buiten sporten in Dukenburg en de Overasseltse en Hatertse Vennen. Het wordt weer drukker op straat. Ook in de Ontmoetingskerk maken we voorzichtig plannen voor de zomer.

Het is belangrijk in deze tijd om steeds bewust eigen keuzes te maken. Samen sporten mag weer, maar lukt het ook om een veilige afstand te houden? Je wilt je ouders, grootouders of vrienden bezoeken, maar ze niet ziek maken. Of je wilt weer eens naar de Berendonck, maar hoe druk is het daar? We krijgen natuurlijk goede raad van de overheid en het RIVM, maar er blijven veel persoonlijke keuzes over om te maken. Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik vind het soms best moeilijk. Want niet alleen onze veiligheid is belangrijk, maar ook onze vrijheid en behoefte aan contact.

Ik denk dat twee dingen kunnen helpen, namelijk intuïtie en inspiratie. Het is allebei wat ongrijpbaar. Alsof het zomaar aan komt waaien. Intuïtie die je ingeeft waar je goed aan doet. En inspiratie, ideeën die zomaar in je opkomen. Inspiratie kan helpen om creatieve oplossingen te vinden. Zo zag ik bij het jeugdjournaal een opa en een kleinzoon die een grote bak met water en zeep hadden neergezet in de tuin met daarboven in het midden een plexiglas scherm. Zo konden ze in het zeepsop veilig elkaars handen vasthouden.

Met Pinksteren denken Christenen eraan dat iets van God door mensen heen kan waaien en ons helpt om het goede te doen. Of je nu gelooft dat je goede ideeën je eigen intuïtie en inspiratie zijn of dat ze van God komen, het is vooral belangrijk om erop te vertrouwen. Volg je hart. En sta open voor de goede dingen die soms zomaar komen aanwaaien.

Marije Klijnsma

Kerkelijk werker Protestantse Gemeente Nijmegen